İlk Adım..

İlk Adım..

 

Hava kasvetli,  inceden bir yağmur,  çoğu zaman  hızlı,   hayat gibi, ben gibi…

Nefes alışlarım  kesik kesik ,  istemsizce nefes alıyorum.. İster istemez gibi ..

Çok yorgunum hayat ,  beni yoran yılların mı ?  İnsanlar mı ?

Yürümeliyim…. önce sağ ve sonra sol, tek tek,  önce yavaş ve sonra daha hızlı..

Koşmalıyım, herkesten ve her şeyden kaçarcasına..

Yalın ayak , haykıra haykıra , bağıra çağıra,   ayaklarım kanlar içinde kalıncaya kadar…

Koşmalıyım hayat ,  koşmalıyım anne, koşmalıyım sevdiklerim..

Her günüm bir diğer güne benzeyen bu küp den çıkmam gerek..

Nefes almam gerek !!! , Nefes almam gerek !!!

Deniz, çimen, toprak, ağaç, köpek, kedi,  derin derin çekmeliyim,  yavaş ama tatlarını ala ala çekmeliyim.

Son nefesim gibi , öyle bir çekmeliyim ki  tüm yaşam benle, ben yaşamla bir bütün olmalıyım.

Toprak gibi hava gibi, ölüm gibi.